Kittennieuws

Week 12: 14 - 20 december

Het project kittenhuis is al succesvol afgerond. Ik weet zeker dat het me lukt om ook hier doorheen te knagen voor ik hier weg ben :-)

Het is zover! Dit is het laatste kittennieuws voor dit nestje. Deze week verhuizen de kittens naar hun nieuwe huisjes/paleisjes. Het wordt dan weer erg rustig in huize Hendriks.

De kittens hebben zich allemaal ontwikkeld tot lekkere schoot knuffelkatten. Toch hebben ze daarbij wel hun eigenaardigheden. Zo wil Olivier liever niet direct op zijn kop geaaid worden en schrikt hij een beetje van een grote hand die zijn kant op komt. We kennen dat ook van Wicca, die heeft dat nog steeds. Houd je je hand opengedraaid en laat je ze eerst snuffelen, dan gaat het zonder problemen. Olivier gaat wel rustig zitten op je schoot als je hem zijn gang laat gaan. Eenmaal genesteld, kan je aaien zoveel je wilt en vindt hij het helemaal heerlijk. Het enige nadeel is, dat hij een voorkeur heeft voor het zitten op je onderbenen (als je met je benen languit zit). Daar glijdt hij nogal eens vanaf en klauwt zich dan stevig vast in je kuiten :-). Auw!

De blauwe heren kondigen hun schootliefde aan door bij voorbaat keihard te gaan ronken. Zo laten ze je weten dat ze zin hebben in wat knuffeltijd. Opzij duwen heeft geen zin als je iets anders van plan was. Ze claimen je schoot en planten nog net geen overwinningsvlag :-).

Dana gaat geruisloos achter je rug liggen op de bank en zet dan de motor aan, zodat je je ineens realiseert dat er iets achter je ligt. Ook als er eten te verwachten is laat deze dame de motor lekker warmdraaien.

Bram heeft zich ontwikkeld tot de grootste jager. Hij is vooral gek op speeltjes met veren, dus alle vogeltjes in de buurt opgepast!!. Eenmaal het speeltje te pakken, gaat zijn nekhaar overeind voor wie er maar in de buurt komt en er klinkt een vervaarlijk gegrom uit het kleine keeltje. Dit is van MIJ en ALLEEN VAN MIJ, zo klinkt het :-). De afstand die hij veilig acht is ongeveer 1 meter. Kom je daarbinnen, dan geeft hij duidelijk aan dat je over zijn grens gaat. Het is zo’n rare tegenstelling, juist omdat Bram de een grote knuffelkat is en erg graag geaaid wil worden op schoot.

Op een ochtend schoot Puck de gang weer op zodra ik de deur opendeed. Ik zag helemaal niks want het was donker. Toch wist ik precies waar hij was omdat hij door zijn luide gespin liet horen waar hij zat. De boef! Eenmaal opgepakt en de kamer ingedragen, zette hij zijn nagels met een zeer boze miauw in mijn schouders. Zo klein en dan al zo’n eigen willetje. Dat belooft wat!

Vandaag gaat het span weer naar de dierenarts voor de 2e enting en de chip. Dat zal wel even zeer doen. Arme rakkers…. Maar ja, het hoort erbij. Ik ben erg benieuwd of ze nog steeds met zijn vieren in de draagmand passen. Baba neem ik ook even mee voor controle en voor support voor de kittens. Ze hebben Baba zo leeggetankt dat ik me zorgen begin te maken over haar omvang. Misschien dat ze van de dierenarts ook wel zo’n lekker pilletje mag, net als Zazoe. Die had ontstoken tandvlees en wilde daardoor niet eten. Nu eet ze als een bouwvakker en schreeuwt de hele tijd om meer. Dat zou voor Baba ook mooi zijn, weer wat vlees op de botjes!

Wie in de waas van romantische kittenliefde de komende maanden beseft dat één kitten niet genoeg is om alle liefde aan kwijt te kunnen, die kan zich op de wachtlijst laten zetten voor Wicca’s eerste nestje :-). De planning is dat dat ergens in april of mei gaat gebeuren zodat de kittens net voor de zomervakantie weg mogen, maar jullie weten hoe het met planningen kan gaan…. :-).

Wij wensen de nieuwe baasjes en bazinnetjes heel erg veel plezier van onze kittens en we hopen natuurlijk af en toe nog eens wat te horen over hun wel en wee. Ook foto’s zijn altijd van harte welkom! Het lijkt me leuk om een apart tabblad te maken op de site waar het nageslacht met mooie foto’s een plekje kan krijgen!

Groeischema:
Datum	Ollie	Puck	Dana	Bram
geboorte	102 gr	95 gr	86 gr	99 gr
week 1	192 gr	195 gr	180 gr	184 gr
week 2	265 gr	272 gr	247 gr	256 gr
week 3	349 gr	361 gr	329 gr	324 gr
week 4	452 gr	463 gr	404 gr	419 gr
week 5	538 gr	588 gr	504 gr	538 gr
week 6	623 gr	690 gr	612 gr	637 gr
week 7	758 gr	829 gr	747 gr	762 gr
week 8	935 gr	1000 gr	840 gr	946 gr
week 9	1060 gr	1077 gr	930 gr	1095 gr
week 11	1350 gr	1373 gr	1148 gr	1394 gr
week 12	1535 gr	1510 gr	1270 gr	1565 gr

Week 10-11

De afgelopen 2 weken zijn de kittens steeds socialer geworden. Ook in deze fase is het duidelijk dat de blauwtjes een week voorlopen op de witten. Bram en Puck zoeken ons al ruim een week op als we op de bank zitten, om lekker te worden gekroeld en zich op je schoot te nestelen voor een dutje. Ze accepteren geen NEE, ook niet als je aan het werk bent op je laptop. Ze dansen net zo lang over je toetsen tot je de laptop dichtklapt en plek vrijmaakt voor de heren. Pas gisterenmorgen zagen we ineens een witje op de bank aandringen om op schoot te mogen. Dat was Dana. Zij heeft een duidelijke voorkeur voor mannelijk gezelschap want tot 2x toe wilde ze wel op schoot, maar alleen bij Jos. Het zullen de feromonen wel zijn :-).

Puck heeft overigens ook nieuwe stekjes gevonden om zijn sociale natuur tot uitdrukking te brengen. Recentelijk is hij erg tevreden met een plekje op het hoofd van Olivier. Onze Olivier bedoel ik dan. Hij geniet overduidelijk van de helicopterview in de kamer en blijft keurig zitten. Dat deed mij er ineens aan denken hoe ik jaren geleden met Baba op mijn schouder op muggenjacht ging. Baba is nl. een uitstekende jager en vindt de muggen erg lekker. Zo deed ik haar een plezier en mezelf ook. Vanaf mijn schouder zocht zij de muggen op het plafond. Als ze er eentje gelocaliseerd had, ging ze met haar achterpoten op mijn uitgestrekte hand staan. Met maar een beetje begeleiding om te blijven staan, hengelde ze dan zo de muggen van het plafond om ze daarna smakelijk op te kauwen. Dit is wel typisch iets voor rusjes, de band die ze met je aangaan en dat ze als een echt maatje een soort team kunnen vormen.

Nog iets dat verandert, is dat ze hun nesthaar beginnen kwijt te raken. Het is nog niet helemaal weg, maar het haar wordt duidelijk gladder en korter. En ze worden steeds gespierder. Dat moet ook wel want ze zijn een groot gedeelte van de dag bezig als kleine kanonskogeltjes. Afgelopen weekend waren we eigenlijk tot de conclusie gekomen dat we jullie een beetje moesten waarschuwen. Zet vooral alles wat je dierbaar is de eerste tijd ergens waar ze niet bij kunnen want in hun enthousiasme lijken ze weinig grenzen te hebben. Springen kunnen ze inmiddels ook al als de beste. Ze hoppen van de tafels over de stoelen zo de servieskast in. Op het aanrecht heb ik ze nog niet gezien, maar dat zal vast niet lang meer duren. Iets wat ook beslist gevaarlijk is, is strijken. Er is nl. niets zo leuk als het bungelende snoer als je bezig bent. Zodra je het strijkijzer even neerzet, loert het gevaar dat ze het apparaat aan het snoer van de plank af trekken. Wanneer er bij ons gestreken wordt, gaan de kittens daarom even in de reismand.

Het nieuwste spelletje dat spontaan ontstond, is het grote kiekeboe spel :-). Het ontstond uit nood maar blijkt erg leuk. De kitens zijn er verzot op om op de loer te liggen om de gang in te kunnen, dus als ze iemand aan horen komen van boven, zitten ze 4 man sterk rondom de deuropening opgesteld om als razende ratjes door de deuropening te vliegen. Een voet tussen de deur heeft geen zin. Snel zijn heeft geen zin, je wint het nooit. Dus, toen ik mijn koffiebeker op de gang liet staan en Olivier die mij wilde aangeven, had ik tot 3 x toe Puck tussen de deur. Ik zal proberen te beschrijven hoe dat gaat. Puck duwt zijn kop tussen de deurspleet. Je wilt hem niet pletten, dus trek je hem weer naar binnen. Tweede poging. Je doet de deur een millimeter te ver open en hij perst zichzelf er tussen tot aan zijn heupen. Puck weer terug. Derde poging. Deur nog minder ver open, maar kijk, daar past nog precies een pootje tussen. Grrrr…. Bijna een gekneusde poot! Dus, ten einde raad deed ik wat iedere opvoeder doet als hij het echt niet meer weet. Je probeert ze te desoriënteren zodat ze even bezig zijn voor ze beseffen wat er gebeurt en jij je ding kan doen. Ik gooide dus een theedoek over Puck heen. Hij vond het eindeloos en de rest van de kittens en katten ook. Want wat zie je dan? Een grote bewegende theedoek die over de grond schuift. Twee kittens vlogen er gelijk bovenop en er ontstond een heerlijke stoeipartij. Dana vond het een beetje eng en bleef met dikke staart aan de zijkant afwachten. Vervolgens herhaalde ik het trucje met de andere katten. Een voor een mochten zij onder de theedoek en allemaal vonden ze het prachtig. Alleen toen Wicca met de doek als een mantel over haar rug gedrapeerd als Sinterklaas de kamer rondparadeerde, dropen de kittens in heilig ontzag af. Dat was net iets te groot en te griezelig :-).

De kittens hebben met Sinterklaas ook weer mogen genieten van alle aandacht van de nieuwe baasjes en bazinnetjes. Dat vonden zij erg leuk! En dankzij Manja hebben we er een nieuw dagelijks ritueel bij. Van Manja kregen de kittens een feestelijke kerstkapstok, gevuld met 24 zakjes snoep. Voor iedere dag van de Advent een. Dit blijkt een geweldig succes en ’s morgens liggen er meestal al een of twee zakjes voor me klaar waar ik uit mag kiezen. De snoepjes gooi ik met een grote boog door de kamer waarna alle katten, klein en groot, op jacht gaan naar het lekkers. Ze vinden het erg lekker en leuk en willen bij deze Manja een hele dikke kattenknuffel geven, prrrrr……mrrrrjauw!

Voor ons is het aftellen alweer begonnen en zoals ieder jaar kan ik me bijna niet voorstellen dat ze straks weer weg gaan. Hoe veel ze soms ook slopen en hoe druk ze ook mogen zijn, ze geven ons onvoorstelbaar veel lol. Alleen al om naar te kijken leveren ze meer amusement op dan welk tv-programma ook. En nu ze ook zo knuffelig gaan worden, wordt het helemaal moeilijk om straks de band weer te verbreken. De wetenschap dat ze door jullie straks met veel liefde verder geknuffeld worden, maakt het gelukkig draaglijk. En dit keer hoeven we ook niet zo heel lang te wachten tot er weer leven in de brouwerij komt, want Wicca gaat naar de kater zodra ze de 2e keer krols wordt. We hopen dan ergens in april weer een nestje te hebben en kunnen we ons hart weer ophalen!

Dit was het weer voor deze keer, volgende week gaan we voor de laatste keer enten en worden ze gechipt. De stambomen zijn ook al binnen, dus dan zijn ze helemaal compleet en klaar voor hun nieuwe personeel.

Groeten en tot de volgende keer!

ps. kijk eens bij de foto's en zie hoe we Bram hebben vastgelegd met zijn klauwtjes stevig in het stucwerk bij de achterdeur!



De tijd vliegt. Zelf heb je het niet zo in de gaten omdat je ze iedere dag ziet, maar je wordt met je neus op de feiten gedrukt als er iemand langskomt die de kittens een paar weken niet gezien heeft.
Zo ook gisteren, toen mijn dochter onverwachts langskwam. Zij schrok echt van hoe groot ze al geworden waren. En inderdaad, als je kijkt naar hoe ze zich vormen, dan is inmiddels het wollige, pluizige bolletjeskarakter er wel een beetje af. Het zijn mooie slanke, gespierde kittens aan het worden. Ook de oren beginnen nu mee te groeien waardoor ze ineens iets paashaasachtigs krijgen.

’s Avonds hoeft bij ons de tv niet meer aan. De kittens doen hun uiterste best om onze concentratie af te leiden van alles wat niet met hun bezigheden te maken heeft. Probeer je het nieuws te luisteren, springt er eenje vanaf het kittenhuis rechtstandig tegen de muur om vervolgens 2 meter naar beneden te skretsjen langs het stucwerk. Gelukkig zit er aan die kant stucwerk met hele fijne kiezeltjes. De nageltjes zaten er allemaal nog aan, dat heb ik gecontroleerd. :-) Ook Puck heeft ons al meermalen verrast door vanaf de vensterbank gewoon tegen de gestucte deurstijlen omhoog te lopen. En dan natuurlijk ook heerlijk nageltrekkend naar beneden.

Alles wat beweegt is nu gevaarlijk. Ollie heeft al geslingerd aan het koord van de luxaflex. Hij landde vol in mijn prachtig bloeiende lidcactus. Voor het eerst in jaren stond hij weer vol in bloei. Best kans dat dat kwam omdat ik hem al bijna 9 weken ernstig heb verwaarloosd. Daar schijnen sommige planten het uitstekend op te doen. Maar goed, gisteravond zat ik op de bank en dacht ik, wat hangt die lidcactus er ineens slapjes bij, dat doet ‘ie anders nooit! In mijn onschuld dacht ik nog dat hij misschien wel eens een drupje water kon gebruiken met al die bloemen. Toen ik hem aan het voltanken was, viel mijn oog ineens op wat groens op de grond. Lekker diep in de schaduw verstopt. En toen zag ik ook diverse witte stippen…. en nog meer groen… Grrr… mijn halve lidcactus lag inmiddels op de vloer. Nogmaals in de pot gekeken, bleek dat de bovenste laag takken hier en daar verdachte breukvlakken vertoonden. Waarschijnlijk is het dus niet de laatste keer geweest dat ze in de lidcactus geland zijn. En wat een toeval dat ik hem de dag ervoor nog op de foto heb gezet, omdat ik het wondertje vast wilde leggen. Kittens en planten, het gaat gewoon niet samen. Ook 2 orchideeën hebben inmidddels het loodje gelegd. De laatste bloem van mijn venusschoentje leek natuurlijk ook wel heel erg veel op een speelhengel. Tja.. je kunt het ze eigenlijk niet kwalijk nemen. De bloem van het venusschoentje hadden ze heel lief als een trofee voor me klaargelegd op de plek waar ik meestal zit. Ik denk dat het een teken is dat ze me lief vinden :-). De rest van de orchideeën heb ik uit voorzorg toch maar naar boven gebracht.

Praktische zaken vallen er ook nog te vermelden over de boefjes. Ze gaan inmiddels allemaal keurig op het grote kattentoilet in de trapkast. Ik heb werkelijk helemaal nergens een ongelukje gevonden. Bravo! En dan gaan ze a.s. donderdag voor hun eerste enting. Dat wordt wel een spannend uitstapje voor ze. Chippen doen we pas bij de 2e enting. Ze zijn ook al volledig ontwormd en hebben daar gelukkig helemaal geen last van gekregen. Ze kijken allemaal erg uit naar de komst van hun nieuwe families dit weekend!

Dit was het weer voor deze week. Er staan nieuwe filmpjes en foto’s op de site. Puck en Bram zijn redelijk goed uit elkaar te houden vanwege de oorpluimpjes. Bij Ollie en Dana wordt het iets lastiger, al zie je wel dat Dana wat kleiner is en van die droevige wodka-look oogjes heeft.

Oh ja, nog een dingetje. Geheel tegen de verwachting in heeft Bram deze week de wedstrijd gewonnen! Hoera voor Bram!

Week 8

Deze week hebben de kittens weer nieuwe vaardigheden geleerd. Én ze hebben hun territorium uitgebreid. Voorheen bleven de kittens een beetje in de buurt van de bank en de speeltjes maar inmiddels hebben ze bezit genomen van de keuken. Dus, om toch nut te hebben van het grut, heb ik ze gelijk maar aangesteld als keukenhulpjes. De kleine ketelbinkies hebben al tranen met tuiten gehuild. Niet omdat ze zo verdrietig waren of omdat ik ze zo hard liet werken, maar omdat ik ze aan het uienpellen had gezet :-).

Wat ze ook goed kunnen met die kleine tandjes, is de champignons in stukjes snijden. Hartstikke handig. Ondertussen besprenkelt moeders met haar gelebber aan de kraan de boontjes zodat die direct op het vuur kunnen. Wat een samenwerking :-).

We hebben ontdekt dat Dana al aan het oefenen is voor later. In de keuken is ze continu aan het paaldansen met de voet van de staande lamp. En een lol dat ze heeft ! Het spelen van de heren en dame wordt steeds wilder. Ze gaan elkaar vol vuur te lijf in schijngevechten en soms al echte battels. Ze racen en springen dat het een lieve lust is. Het slapen op de bank gaat meestal geleidelijk aan over in spelen. Er zijn er twee die het daarbij niet laten kunnen om mij te betrekken bij hun spelletjes. Ollie gaat altijd op mijn been zitten en begint vanaf die hoogt zijn broers en zus uit te dagen. Natuurlijk wil hij niet uitglijden, dus zet hij daarbij zijn nageltjes stevig in mijn vlees. Au. Bram doet tegelijkertijd uitvallen naar mijn sokken. Oh wat bewegen die voeten heerlijk als ik mijn nageltjes erin sla. Uiteindelijk hadden ze het voor elkaar. Ik verdween om maar weer eens wat te werken hier of daar, weg van het grote nageltjesgevaar :-).

De kittens blazen tegenwoordig ook hoog van de toren. Vanuit hun boomhuis kijken ze neer op de volwassen katten. Ze slingeren door het groen heen en weer en jagen elkaar uit de boomhut. De slang gooien ze inmiddels al spelend iedere keer omver. Hopelijk houdt het boomhuis het iets langer (nee grapje hoor, is hartstikke zwaar). Er hangt inmiddels ook een lekker hangmatje aan de verwarming. Met het kouder wordende weer en de dalende temperatuur in de huiskamer zoeken ze af en toe het mandje op om lekker tegen de verwarming te stoven. Had ik maar zo'n hangmatje!

De kittens hebben overigens een klacht bij me ingediend. Ik had de brokjes zoetjesaan vervangen. Ze kregen Babycat van Royal Canin ze gingen over op Orijen brokjes. Compleet biologisch graanvrij voer, wat wil je nog meer. Vissen en kippen uit Canada, zo van de boerderie. Maar nee hoor, ze zijn het er niet mee eens. Ze hebben net zo lang in mijn benen gehangen (acterend dat ze honger hadden) tot ik toegaf en toch maar weer 8 kilo babyvoer besteld heb. Zucht….Koko zal nog wel weer een kilootje zwaarder worden.

Het wordt nu wel oppassen geblazen met de kleintjes. We zijn in een fase waarin niets meer veilig is. De kaarsjes aan tijdens het eten was vanavond echt voor het laatst. Alle glazen moet je scherp in de gaten houden want ze komen ook gemakkelijk op de tafels. Er heeft er al eentje in de vaatwasser gezeten en ook had Puck zich in de pannencaroussel op laten sluiten. Aaargghh terwijl ik dit schrijf plukt Jos Puck van de printer af. Deze staat op de 3e plank van de boekenkast. Hij kan dan zonder moeite door naar de planken waar de kwetsbare zaken op staan. Morgen ga ik gelijk alles weghalen wat echt niet kapot mag vallen.

Groeien doen de kittens als kool en het is al duidelijk zichtbaar wie de zwaarste van het stel gaat worden. Zware jongen, dat past ook wel bij zijn karakter! Boefje Puck heeft deze week de gewichtswedstrijd weer gewonnen. Dame Dana houdt zich duidelijk wat meer in en denkt nu al aan de lijn. Zij zal waarschijnlijk even slank blijven als haar moeder. Toch weet je het nooit echt van te voren. Wicca was de zwaargewicht uit het vorige nestje en toch is zij maar 2 ons zwaarder geworden dan Baba, terwijl het er toen op leek dat ze haar moeder minstens zou verdubbelen.

Dit was het kittennieuws weer voor deze week. Veel plezier met de foto's en filmpjes en tot de volgende keer.

Week 6-7: 01 - 15 november

Vandaag zijn de kittens 7 weken oud geworden. Een magisch getal: 7 x 7 dagen. Zoals met alle magische zaken, gebeuren er ook hier weer wonderen :-). Om te beginnen, mochten de kittens vanmorgen leren traplopen. Helaas leek het meer op trapje roetsjen dus heb ik ze maar weer gauw in de huiskamer gezet. Volgende week nieuwe rondes, nieuwe kansen.

De afgelopen 2 weken hebben de kittens zich zo ongeveer met de lichtsnelheid ontwikkeld. Het ene moment ben je nog heel verbaasd als er een in staat is om zelfstandig op de bank te klauteren, het volgende moment zie je aan de orchideeënpot op de vloer dat ze inmiddels al aan het tuinieren zijn geslagen. De boefjes :-).

Dit weekend was een belangrijk weekend voor de kittens. Ze moesten zich namelijk van hun allerbeste kant laten zien want hun toekomstige baasjes en bazinnetjes of huishoudelijk personeel (’t is maar net vanaf welke kant je dat bekijkt) zou langskomen om kennis te maken.
Dus opgepoetst en afgestoft lag het gespuis op hun paasbest in de mand te wachten op het grote moment. De eerste bezoekers konden duidelijk niet wachten en waren al vroeg aanwezig om hun grote liefde in de armen te sluiten :-). Dit verheugt ons natuurlijk zeer, te weten dat een kitten zo welkom is! Dana liet zich van haar allerbeste kant zien en heeft later die middag nog een hele tijd bij Reiner liggen slapen. Echt, deze dame krijgt straks een prinsessenstatus.

Daarna kwamen Lissy, Benno en Anna voor een blauw rusje kijken. Direct was al duidelijk welk kitten in de smaak viel. Katertje blauw liet heerlijk met zich sollen en gedroeg zich als een voorbeeldig knuffeldier. Precies wat kleine Anna het allerliefste wilde. Katertje blauw heet sinds zaterdag Bram, dat past echt goed bij zo’n dikke knuffelbeer. En Anna krijgt een verjaardagscadeautje waar veel kinderen alleen maar van kunnen dromen!

Zondagmiddag kwam er hoog bezoek voor katertje rood. Bas en Brigitte hebben al twee blauwe familieleden van Baba thuis en wilden er graag nog een witte heer bij. Terplekke raakte Brigitte zo gecharmeerd van katertje geel, ons boefje, dat ook hij bij deze familie een gouden mandje heeft gevonden. Katertje rood gaat voortaan door het leven als Petter Olivier, roepnaam Ollie en katertje geel wordt Puck Maxim, roepnaam Puck. Op de vernoeming van onze eigen tweeling zijn wij natuurlijk erg trots!
We zijn erg blij dat ze allemaal zo goed terecht gaan komen en we doen natuurlijk ons uiterste best om ze met kerstmis heel en gezond af te leveren, al valt dat soms niet mee als je die capriolen ziet!

Nu nog even over de kittens zelf.

Er beginnen zich duidelijke gewoontes af te tekenen. Het ene kitten (bijv. Dana) heeft echt tijd nodig om goed wakker te worden voordat het wil eten. De andere, Puck bijvoorbeeld, slaapt nog als je hem optilt om naar de voerplek te brengen waarna hij als een jack-in-the-box op het bord afschiet. Echt waar, het is bijna alsof je de poinggg kunt horen.
Ook rondom de kattenbak is het feest. De meest favoriete kattenbak staat namelijk op een (voor mij) onmogelijk plek, achter de bank en de cross trainer. Ik moet me altijd in een halve lemniscaat wurmen om erbij te kunnen. Dat is goed voor de lenigheid maar ik merk toch wel dat ik niet meer zo soepel ben als een aantal decennia geleden. Het kattenbakje had ik daar in de eerste plaats neergezet omdat het vorige nestje die plek had uitgekozen als favoriete plasplek, en dan wel zonder kattenbak wel te verstaan. Soms was het zo erg dat de plas over de rubbermat (waar de cross trainer op staat) onder het apparaat doorliep tot aan de andere kant. Het ongebruikte kattenbakje stond er verloren naast… Ook de bak met lectuur en snoeren, in dezelfde hoek, was regelmatig de klos. Dit keer was ik de ellende voor door direct een kattenbak in die hoek te plaatsten. Dat het nu ook weer de voorkeurshoek is, merkte ik toen ik de kattenbak verplaatste naar een voor mij toegankelijker plek. Dat werd niet geaccepteerd. De kittens stonden miauwend in de hoek te zoeken naar de bak. Ook na het plaatsen van een kitten op de bak, deed het daar niets en liep het terug naar de hoek. Grrr… Ach, elluk nadeel hep se foordeel, zei Kruyff al. Zo tegen kerst zal ik waarschijnlijk in staat zijn om de limbo te dansen :-).

Vanaf vandaag worden de kittens getraind om op de grote kattenbak te gaan. Ze vinden het heel erg spannend om door het kattenluikje te kruipen. Het lukt ze goed. Ollie was de eerste ontdekker, natuurlijk direct gevolgd door Puck. En waar Ollie het luikje vooral spannend vond, was Puck al snel bezig om een gat te graven naar Australië. Geplast werd er ook en we hopen dat dit de nieuwe favoriete plek gaat worden. Er staan nu nl. 6 bakken en bakjes verspreid in de kamer en overal liggen de houtkorrels. In de grote bak zit heel fijn klontergrit. Dat is ook de reden waarom de kittens niet direct op die grote bak mogen. In den beginne eten ze namelijk alles wat los en vast zit. Ook klontergrit. Dit grit vormt kleihoopjes in de darmen waardoor allerlei ellende kan onstaan. Ze zijn nu zo oud en wijs dat ze geen grit meer eten. Grappig is wel dat ze nog moeten leren dat ze precies boven het grit moeten snuffelen en niet erin. Ik haalde Puck vanmorgen uit de bak met een mooie grijze korrelneus :-). De kittens beginnen steeds meer vorm te krijgen. De ogen zijn bij alle kittens al aan het verkleuren en het is duidelijk dat ze allemaal groen worden. Bij Ollie leek het er even op dat ze blauw zouden blijven maar ook die krijgt groene ogen. De oogkleur zelf wordt zo te zien mooi helder groen. Er is in ieder geval geen zweem van geel te zien. Dat hebben Baba en Bolshoi maar weer mooi voor elkaar gekregen!

We genieten elke dag van deze prachtige vierling. Mij begroeten ze vooral omdat ze denken dat ik een grote voerkorf ben :-) maar Jos begroeten ze met luid gespin als hij beneden komt. Ze rennen dan op hem af en willen aangehaald en geknuffeld worden. Gelukkig valt dat mij ook af en toe ten deel hoor en voel ik me niet al te veel achtergesteld. Toch vraag ik me wel eens af hoe dat zit. Ik zit bijvoorbeeld van onder tot boven onder de krassen, zelfs op mijn rug zitten er een paar. Jos heeft alleen maar 1 setje nagels in zijn onderarm staan, verder nergens. Ben ik naast voerkorf inmiddels ook gepromoveerd tot klimpaal? :-)

De kittens groeien verder uitstekend. Baba heeft het voeden min of meer opgegeven, zo lijkt het. Ik zie de kittens af en toe aan de tepels hangen terwijl Baba blijft staan. Na een minuut of hooguit 2 minuten loopt ze dan gewoon weg, de kittens aan de tepels meesleurend totdat ze loslaten. Ze is ook behoorlijk krols aan het worden, dat zal er wel mee te maken hebben. Gelukkig eten alle koters inmiddels goed zelf, zowel nat als droogvoer, en water drinken ze ook allemaal. Toch is er blijkbaar niets zo lekker als moedermelk en blijven ze daar toch naar verlangen. Het is nog zo schattig om ze te zien slapen met zo’n tepel in de bek.

Opvallend sinds een week of 1,5 is Wicca’s gedrag. Hoe meer Baba zich losmaakt van de kittens, hoe meer Wicca zich als moedertje gaat gedragen. Vaak zit Wicca in de mand bij de kittens en zit Baba lekker rustig op de bank, in haar uppie. Ook gaat Wicca regelmatig languit in de mand liggen zodat de kittens bij haar proberen te drinken. Maar ja, geen tepels natuurlijk. Ook past ze goed op de kleintjes. Vanmorgen bijvoorbeeld ging Ollie als eerste de trap op en hield Wicca direct een oogje in het zeil. Ze kon niet voorkomen dat hij naar beneden gleed, maar rende er wel direct achteraan om te snuffelen of alles oké was. Gelukkig was er niets aan de hand!

Er zijn dit keer veel nieuwe foto’s, mede dankzij Manja! Het kan zijn dat de hoeveelheid foto's van Dana daardoor is oververtegenwoordigd :-) Veel plezier met kijken en tot volgende week weer.

Week 4: 18-25 oktober

Deze week hebben de kittens goed gegeten en zijn ze ook goed gegroeid. Met 2x bijvoeden per dag redden ze het nu prima. Zo langzamerhand ben ik ze aan het wennen aan nieuwe smaken. Ze krijgen elke dag wat zachtvoer. In het begin heb ik dat steeds warm gemaakt en aangelengd met kittenmelk. Elke dag ging er wat minder melk doorheen en gisteren kregen ze het voor het eerst puur. Ook brokjes krijgen ze, net als het zachtvoer heb ik die de eerste week geweekt in kittenmelk. Nu staan ze gewoon in een schaaltje voor wie zin heeft. Katertje geel is tot nu toe de enige die zelf brokjes eet, hij is daarmee echt haantje de voorste!

De twee blauwe heren lukt het inmiddels om zelf het zachtvoer van het schoteltje te eten. Voor de witte kittens is dit echt nog een brug te ver. Het katertje lukt het al wel goed om van een lepeltje te eten en als ik met het lepeltje het voer op het schoteltje in kleine bergjes naar hem toeschuif, eet hij ook wel van het schoteltje. Kleine Dana heeft echt nog geen interesse in zelfstandig eten. Ze lust het zachtvoer wel maar eet het alleen als je het in haar bekje stopt. Gevolg is, dat ze iets achter blijft in groei bij de katertjes, maar dat haalt ze vanzelf wel weer in als ze zover is dat ze zelf gaat eten. Vanmorgen kregen ze weer een nieuwe smaak gepresenteerd: wormenpasta. Jammie!! :p Morgen mogen ze nog een keer en ik ben benieuwd of ze dan nog steeds zo toeschietelijk zijn :p.

Het spel en speelgedrag heeft zich de afgelopen week razendsnel ontwikkeld. Stonden ze aan het begin van de week nog erg onvast op hun pootjes, nu doen ze al schijnaanvallen op alles wat beweegt. Het is een wonder dat hun oortjes er nog aanzitten, want dat lijkt hun favoriete doelwit. En verstoppertje spelen in het kittenhuisje, dat is een spelletje dat ze eindeloos spelen. Hengelen met hun pootjes door de openingen of hun grote halfzus Wicca of ome Koko uitdagen. Heerlijk om te zien . Het gaat allemaal nog niet in het tempo van grotere kittens, maar het begin is er zeker.

Nog een mijlpaal deze week was, dat het witte katertje als eerste zindelijk is geworden. Hij heeft al een paar keer geplast op de bak en vanmorgen zelfs gepoept. De net schone bench zit nu weer heerlijk onder gesmeerd want dat ze er niet zelf doorheen moeten gaan stampen, dat moeten ze nog leren.

Baba is inmiddels weer krols aan het worden en is wat vaker uit de bench dan daarvoor. Haar rol wordt vlekkeloos overgenomen door ome Koko, die het heerlijk vindt om zich te omringen met kleine kittens. Niets is hem te gek. Ze mogen op zijn rug klimmen, ze mogen naar zijn poten en oren happen, hij vindt het allemaal even gezellig.

Bij de filmpjes heb ik geprobeerd wat van het speelgedrag op beeld vast te leggen, maar dat valt niet mee. Met fotograferen is het lastig om ze scherp te krijgen omdat ze zo snel bewegen, en met filmen is het net alsof ze ineens helemaal stilvallen zodra je de camera op die koppies richt. Zouden ze plankenkoorts hebben??

Dat was het weer voor deze week. Groeten en tot de volgende keer weer!

Week 3: 11-18 oktober

De ontwikkeling van de kittens gaat zo hard op het moment, dat het bijna moeilijk is om te onthouden hoe het deze week gegaan is. Aan het begin van de week ontdekten ze dat ze op 4 pootjes ineens een veel groter gebied konden gaan onderzoeken. Al wiebelend werd de kittenkooi onderzocht, al ging de grootste waaghals nog steeds niet verder dan het speelhuisje. Het blijft toch nog een beetje eng.

Ook Dana, die tot nu toe altijd in de mand bleef zitten, kreeg genoeg zelfvertrouwen om in navolging van haar blauwe en witte broeders op ontdekkingsreis te gaan. Het is een echte copycat, die vanmorgen als een echte Indiana Jones zelfs in de gordijnen ging hangen toen ze haar broertje dat zag doen. Het gordijn, of eigenlijk een fleece plaid die daar hing om het gat achter de bank af te dekken, heb ik toen maar weggehaald want katertje geel hing al vlak onder de bovenrand van de kooi. Lopen is natuurlijk niet het enige dat je met je pootjes kunt doen. Deze week waren ze ook ineens met elkaar aan het spelen. Op je rug liggen en dan zwaaien, 't is toch goddelijk :-).

Ook opvallend is, dat je alleen al aan de pootjes kunt zien wie wie is. Katertje geel heeft veruit de grootste stampertjes. Die zal later wel flink aan de maat worden. Daarna volgt katertje rood (de witte) en daarna katertje blauw. De laatste 2 heren doen niet veel voor elkaar onder in schoenmaat. Het grootste verschil is echter te zien bij Dana. Zij heeft echt hele fijne, slanke voetjes. Precies zoals je bij een dame zou verwachten :-). Ook aan het kopje is bij haar al duidelijk te zien dat het allemaal wat ronder is dan bij de heren.

Op dag 21 kregen de kittens voor het eerst wat vaste voeding. Het was echt noodzakelijk om deze stap nu al te nemen, want Baba blijkt niet helemaal genoeg voeding te hebben voor de kleintjes. Vanaf dag 18 heb ik al 2x per dag bijgevoed met melk om ze op gewicht te houden. De vaste voeding vinden ze gelukkig allemaal echt heerlijk! Vooral katertje geel, onze schrokop :-), wist zelfs na enig oefenen het voedsel van een schoteltje naar binnen te werken. Natuurlijk met zijn poten er vol in, maar dat hoort erbij in het begin. De andere kleintjes vonden het toch makkelijker om te eten van het mini advocaatlepeltje. Als toetje kregen ze nog een paar cc warme melk zodat ze met een volle buik lekker konden gaan slapen. Dat dacht ik tenminste. Zodra ze in de mand lagen, bij Baba, werd moeders ook nog eens helemaal leeggedronken. En dat terwijl ik de bijvoeding pas gaf nadat ze al gedronken hadden. Nestje nooitgenoeg ga ik ze geloof ik noemen :-).

Deze week is het ook gelukt om een paar filmpjes te schieten. Nu we weer verlichting hebben, wordt dat ook weer haalbaar. Het is toch heel anders om ze zo te zien bewegen. U vindt ze op onder het tabje "filmpjes".

De gewichten staan vanaf nu in een weekoverzicht, dus niet meer per dag. De groei is dan toch nog steeds goed te volgen.

Voor nu een kriebeltje van de kittens en tot de volgende week weer!

Week 2: 4 - 10 oktober

De afgelopen week was een roerig weekje. Met moeder en kittens gaat het gelukkig wel goed.

Met 7 dagen gingen bij katertje geel de oogjes al open en bij zijn blauwe broertje 2 dagen later. De witjes zijn misschien standaard wat trager, want die wilden pas de wijde wereld inkijken met 11 dagen. Vorig jaar hadden we alleen maar witte kittens en die openden ook hun oogjes pas op dag 11.

Als je je omgeving kunt zien, dan wil je ook dingen gaan ontdekken natuurlijk! De kleine bengels ontdekten als eerste dat ze 4 pootjes hadden die ergens voor bedoeld waren. Vooral de blauwe heren waren daarin haantje de voorste. Met de regelmaat van de klok hingen ze over de rand van de mand heen en vielen er bijna uit. Dit was voor ons het teken dat het tijd werd om de kittens naar beneden te verhuizen.

Het was niet de eerste verhuizing. Daarvoor al hadden we Baba met de kittens verhuisd van de kartonnen kraamdoos naar een ruime, lekker met vacht beklede mand. Het probleem was, dat Baba in de doos alsmaar de kleedjes en handdoeken bleef uitgraven en zo de kittens soms bedekte met dat losse goed. Op een dag kreeg ze het zelfs voor elkaar dat ze de kittens de lucht in lanceerde met haar gegraaf. We dachten dat dat kwam omdat ze te weinig plek had en besloten een grotere doos uit de schuur in te zetten. Zij vond het een prima plek maar ging onverminderd door met haar gegraaf. Dat vonden we toch iets te gevaarlijk worden, dus gingen ze in een mand waarin dat in ieder geval niet meer kon gebeuren. Baba vond het gelukkig na enige aarzeling goed.

Kort daarop moest ze dus weer verhuizen, nu naar beneden. Dat was in het begin even te veel van het goede voor Baba. Een van de kittens klauterde beneden gelijk over de rand van de mand en begon rond te scharrelen. Dat, samen met de nieuwe omgeving, zorgde ervoor dat Baba direct met de kittens wilde gaan slepen. Dus hebben we de bench een paar uur afgedekt en haar opgesloten. Toen ze eenmaal zag dat het goed was, ontspande ze en ging lekker in de bench liggen bij de kittens.

Door al deze toestanden liep de voeding echter drastisch terug. De afgelopen 2 dagen zijn de kittens niet voldoende gegroeid en gisteravond besloot ik daarom om de kittens bij te gaan voeden. Alle heren lustten het na enig aarzelen wel en er ging een paar cc per kitten in. Niet veel maar alle begin is moeilijk. Dana had echt helemaal geen zin in iets anders dan melk van mamma, en na een moeizame halve cc heb ik het opgegeven. Zij was ook de enige die gisteren overdag wel een paar gram gegroeid was, dus misschien had ze gewoon een volle buik.

Qua uiterlijk zijn de kittens deze week ook erg veranderd. Ze beginnen nu toch echt op poesjes te lijken :-). Ze zoeken ook contact, zowel lichamelijk als met hun oogjes en ze reageren op je zodra je in de buurt komt. Het is dus soms al mogelijk om even met ze te spelen. Kriebelen op hun buikjes vinden ze erg leuk, ze gaan er gewoon voor liggen :-). Ook de staartjes zie je nu meedoen in het geheel. Ze staan al regelmatig enthousiast rechtop als ze iets leuks gaan doen.

Halfzusje Wicca vindt het ook allemaal erg spannend. Ze is echt geïnteresseerd in de kittens en komt ze regelmatig besnuffelen. De eerste dag dat Baba naar beneden verhuisde, heeft ze geweldig geholpen. Gewoon door in de bench erbij te gaan liggen zodat Baba niet alleen was. Je zag gewoon dat dat erg gewaardeerd werd.

Wat even niet gelukt is met alle hectiek, zijn de foto's en de filmpjes sinds ze beneden zijn. Ik heb er wel een paar gemaakt, maar het had even geen prioriteit. Dat komt weer als alles weer goed loopt. Ook mis ik beneden wat verlichting. Onze lampen worden vervangen en morgen mag ik ze op gaan halen. Nu is het een beetje erg donker met dit sombere weer.Dat is op de laatste paar foto's erg goed te zien, of niet te zien :-).

We blijven positief, het komt vast helemaal goed met de voeding.

Tot volgende week!

Week 1: 27 september - 3 oktober

De kittens zijn super goed gegroeid. We zijn erg trots op mama Baba!

De heren lieten zich deze week van hun allerbeste kant zien: op de rug met de pootjes omhoog. Zo trainen ze zich voor hun toekomstige carrière ;-). Dana laat zich als enige dame de kaas niet van het brood eten en bijt flink van zich af als een van de heren haar bij een tepel wil wegdrukken. Inmiddels is ze ook bijna net zo zwaar als de mannen, dus legt ze wat dat aangaat ook wat gewicht in de schaal.

Katertje geel had het vanmiddag niet zo heel erg naar de zin. Hij piepte en probeerde uit de kraamdoos te kruipen. Toen ik hem op het bed zette, was het goed. Terwijl ik hem een beetje aaide, viel me ineens op dat zijn oogjes open waren gegaan. Een piepklein hoekje is al zichtbaar. Dat was waarschijnlijk de reden van zijn gepiep, want de zon stond vol in de kamer en hij is natuurlijk nog niet aan dat felle licht gewend. Op een schaduwrijk plekje in de doos vond hij het dan ook prima.

De kittens zijn al zo zwaar dat ze uit hun eerste elastiekje gegroeid zijn. Vanmiddag heb ik ze een nieuw bandje omgedaan. Deze zijn ook wat zichtbaarder op de foto en dat maakt het makkelijker om een kitten te herkennen.

Vooralsnog staan de kittens op onze slaapkamer en houden ze ons 's nachts regelmatig uit de slaap. Maar Baba is nog niet van zins om te accepteren dat ze verplaatst worden. Vanmiddag heb ik een test gedaan en de kittens even na het wegen in de mand naast de kraamdoos gelegd. Baba kwam ze gelijk halen om ze weer terug te stopppen. Dat is dus nog echt te vroeg. Vorig jaar zijn ze op een leeftijd van 3 weken naar beneden verhuisd. Vermoedelijk zal het dus dit jaar ook weer rond die tijd zijn dat we beneden van ze kunnen gaan genieten. Voor de kittens is het ook belangrijk dat ze met allerlei geluiden in aanraking komen, anders schrikken ze later overal van.

De portretjes van vorige week zijn vervangen door die van vandaag. De oude kunt u natuurlijk gewoon nog opzoeken op de fotopagina. De fotopagina is ook weer helemaal aangevuld met leuke foto's.

Baba is zwanger!

Baba is in juli op bezoek geweest bij Bolshoi van Cattery Yefpraksiya in Drenthe
(Sashova Bolshoi Almaz) en ze is zwanger!!. Wij zijn erg blij. Baba en Bolshoi hebben het samen heel gezellig gehad. Half juli is ze een hele week op bezoek geweest zonder dat het tot een dekking kwam. Wel waren ze erg sociaal en lief naar elkaar. Zodra we Baba weer mee naar huis namen, brak de krolsheid opnieuw in alle hevigheid los. Gelukkig mocht ze twee dagen later al weer terugkomen. En toen was het feest! De eerste dag hebben we meerdere dekkingen mogen zien en de dag erna is ze ook nog meerdere keren gedekt. Daarna was het klaar en hebben we haar 27 juli weer opgehaald. Mevrouw had helemaal geen zin om Bolshoi in de steek te laten en we moesten haar toch min of meer foppen om haar in de reismand te krijgen. We verwachten dat de kittens uit deze combinatie zeer sociaal zullen zijn. Hoe de typering zal zijn, is nog even een verrassing, evenals de kleur. Nog even geduld! Rond 26 september mogen we het wonder weer aanschouwen.

Baba is inmiddels 7 weken zwanger en is sinds gisteren actief op zoek naar nestelplaatsjes. Er staan op onze slaapkamer 3 verschillende dozen, manden etc. tot haar beschikking. Welke ze uit gaat kiezen is nog een verrassing. De grote doos is in ieder geval wel populair (zie foto: links Baba, rechts Wicca)



Wanneer u graag een kitten van onze cattery zou willen hebben, dan kunt u op de wachtlijst geplaatst worden. Dit is helaas noodzakelijk omdat de vraag naar witte rusjes groter is dan het aanbod. Wanneer u dit wenst, kunt u ons mailen. Het e-mailadres vindt u onder het tabje "Cattery".

De kittens krijgen standaard mee:
- een stamboom
- een eigendomsbewijs
- een Europees dierenpaspoort met alle entingen
- een microchip onder hun velletje en de registratiepapieren daarvan
- een certificaat van horendheid (Baertest)
- een kittenpakket.
Ze zijn natuurlijk ook volledig ontwormd en behandeld voor vlooien en ander ongedierte.